علت نگرانی و اضطراب (2)
بسم الله الرحمن الرحیم
د) ممكن است اضطراب و نگراني از اين باشد كه كار و كوشش و زحمات مثبت انسان قدرشناسي نخواهد شد ، اين نيز نسبت به عبد متعهد و مؤمن منتفي است ، زيرا او از طريق قرآن مجيد و روايات به اين حقيقت يقين پيدا كرده است كه كمترين عمل خوب او بي پاداش نخواهد ماند و بهشت با همة نعمت هايش جزاي اعمال مؤمنان است .
« خدا به مردان و زنان و با ايمان بهشت هايي را وعده داده كه از زير [ درختان ] آن نهرها جاري است ،در آن جاودانه اند و نيز سراهاي پاكيزه اي را در بهشت هاي ابدي [ وعده فرموده]
و همچنين خشنودي و رضايتي از سوي خدا [ كه از همة آن نعمتها ] بزرگ تر است ؛ اين همان كاميابي بزرگ است .
« و كساني كه ايمان آورده اند و كارهاي شايسته انجام داده اند ، به زودي آنان را در بهشت هايي كه از زير [ درختان ] آن نهرها جاري است ، در آوريم ، در آن جاودانه اند . وعدة خدا حق است و راستگوتر از خدا در وعده كيست ؟
از حضرت امام حسين (ع) روايت است كه : « اگر يكي از شما كار خيري انجام دهد و از او سپاسگزاري نشود و مزدي به او ندهند ، نگران نباشد ، زيرا خدا براي او مكافات و جبران مي كند ، بي ترديد اجر و پاداش الهي بزرگتر و با ارزش تر است » نساء ، 122
و در دعاي عرفه اش دربارة اينكه خدا در هر زمينه اي تكيه گاه و يار انسان است مي خوانيم :
« يَا مُونِسَ كُلِّ وَحيدٍ ، يا قوَّةَ كُلِّ ضَعيفٍ ، يا ناصِرَ كُلِّ مَظلوم»
« اي انيس و همدم هر تنهايي ، اي توان و قدرت و هر ضعيف ، اي يار و ياور هر ستمديده.( مفاتيح الجنان: دعاي عرفه)
بسياري از نگرانيها و دلهره ها سببش دنياپرستي و محبت شديد به مال و ثروت و حرص و طمع ورزي است ، كه همة اين اموال از دايرة حيات اهل ايمان و عاشقان و حق و حقيقت و اهل عبادت و بندگي بيرون است ، سالكان مسلك معرفت و طاعت ، دلدادگان حق اند و سر و جان باختة حضرت محبوب اند و قدر و ارزش خود را برتر از آن مي دانند كه زنداني و اسير آشپزخانه و يا نوكر مال و منال شوند و دل در لجنزار طمع و حرص دراندازند ، آنان خواسته هايشان بسيار مثبت و فوق خواسته هاي غلامان حلقه به گوش هوا و هوس و شهوت اند . همة وجودشان مترنم به اين حقيقت عالي است كه :
« خدايا ! از تو دوستي خودت و دوستي دوستانت را مي خواهم و نيز عشق به هر كاري كه مرا به تو مي رساند و از تو درخواست دارم كه خودت را از ماسواي خودت برايم محبوب تر قرار دهي و محبتم را به وجودت راهبر به سوي رضوان و خشنوديت گرداني و شوقم را به حضرتت بازدارندة از نافرمانيت سازي» ( مفاتيح الجنان : مناجات محبين )