عوامل ايجاد افسردگي از نظر اسلام (7)
بسم الله الرحمن الرحيم
قرآن مجيد غمي را كه براي امور ناپايدار دنيوي و مادي باشد ، مورد مذمت و نهي قرار داده است و مي فرمايد : « ... هيچ مصيبتي در زمين و درون شما نمي رسد مگر اينكه از قبل در كتاب نوشته شده است و اين امر از براي خدا آسان مي باشد . تأسف و اندوه بر آنچه از دست شما رفت نخوريد و به آنچه كه بدست شما مي آيد شادمان نگرديد ... » ( حديد 23 ) .
امام صادق مي فرمايد :
« مَنْ اَصْبَحَ عَلَي الدُّنْيا حَزيناً اَصبَحَ عَلي رَبَّهِ ساخِطاً »
كسي كه شب را به روز آورد در حاليكه براي امور دنيوي غمگين باشد بر پروردگار خويش غضب نموده است .
ملّا احمد نراقي با بياني زيبا مي نويسد :
«چنانچه غم و اندوه آدمي براي فقدان امر مطلوب و محبوبي كه مبدأ اخروي داشته باشد ، از صفات حسنه بوده و موجب اجر و ثواب است و چنانچه به جهت از دست رفتن مطالب دنيوي باشد ، صفت اعتراض و انكار مترتب بر كرامت از مقدرات الهيه بوده ، مذموم و ناپسند است » .