دعا و اثرات روانی آن (2)
، بلكه خارج از نماز نيز با تسبيح و تكبير و دعا و تضرع به درگاه او به ذكر مي پردازد . اصولاً تقرب جستن به پروردگار از طريق عبادت ، تلاوت قرآن و اوراد و ادعيه ، باعث تعميق ايمان و تثبيت امنيت و آرامش روح انسان مي شود .
حال توكل و اميدواري به حق و دعا و مناجات سبب پيشگيري از بروز بسياري از بيماري هاي ناشي از مشكلات رواني و عصبي است و از طرفي بهترين داروي رواني براي بهبود بيمار مي باشد . دكتر كارل فرانسوي كه از دانشمندان مشهور غرب است ، مي نويسد : « حال دعا و مناجات اثراتي در بدنها به جا مي گذارد كه در نوع خود بي سابقه است ، در روز اول خيلي جالب توجه نيست اما كمكم وقتي عادي شد ، هيچ لذتي در مقابل آن نمي تواند برابري كند ... . قويترين قدرتي كه ممكن است انسان توليد كند ، نيروي دعا و عبادت است ، قدرتي كه مانند جاذبة زمين ، وجودش حقيقي و قابل لمس و حس است . من در زندگي پزشكي ام با كساني روبرو شده ام كه هيچ يك از وسايل مداوا براي آنان مؤثر نبوده و هيچ دارويي روي بيماري آنان اثر نمي گذاشت اما به ياري دعا و اعتقاد به فضل الهي ، نجات مي يافتند . نيايش به آدمي نيروي تحمل غمها و مصائب را مي بخشد، هنگامي كه كلماتي منطقي براي اميدواري نمي توان يافت نيايش ، انسان را اميدوار مي كند .
منابع :
قرآن كريم
خلاصه تفسير نمونه ، آيت الله مكارم شيرازي
جلوه هاي رحمت الهي ، استاد حسين انصاريان
قرآن و روانشناسي ، محمد عثمان نجاتي ، ترجمه عباس عرب